106.

می آیی و مثل باد می وزی و می روی

بین کارهای روزانه، بین همه مشغولیت ها و تماس ها و حرف ها، تا وقت می شود چشم هایم را می بندم و تو ظاهر می شوی پشت پلک ها.

دلم تنگ شده بود. دلم تنگ شده. دلم تنگ می مونه.